De Gouden Hara Kiri

Nieuwsbrief Macrotrends

 

De Gouden Hara Kiri

      

200_brecht_arnaert_foto2.jpg

 
In mijn vorige editie legde ik u uit waarom ik niet verwacht dat de dollar nog kan zakken: enerzijds is voor een nieuw  monetair akkoord genre Plaza (1987) geen fiscale ruimte meer, anderzijds is zélfs met een devaluatie van de dollar (laat ons voor de gein eens - 4% nemen) de wereldvraag naar dollars zo groot, dat de stijging zich toch doorzet.

Behalve ... in één scenario. Dat van de Gouden Hara Kiri. Ik had die optie drie jaar geleden al eens besproken (zie MT Februari 2014) maar ze leek mij omwille van het psychopathische karakter ervan zo onwerkelijk, dat ik ze slechts terloops even vermeldde. Sinds het mij echter duidelijk geworden is dat we wel degelijk door “snakes in suits” worden bestuurd, lijkt mij dat scenario desalniettemin met de dag waarschijnlijker. Volgt u mijn redenering even mee.

De VS zit met haar 20 biljoen aan schulden op 104% van het BNP, wat hoog is, maar nog steeds niet desastreus. Zolang er cash binnenkomt is dat een vlottend verhaal dat heus nog wel wat opgerokken kan worden. Zelfs al zit je met een zwierig overheidstekort van ruim 3% per jaar, dan nog is er zoveel vraag naar dollars dat je gerust je deficit kan bijprinten zonder dat er binnenlandse inflatie ontstaat. In tegendeel. Er zijn zo weinig dollars dat de koopkracht hoog blijft.

Het ware probleem ligt dus niet bij de dollar, maar bij het feit dat het monetair effect van alle andere munten quasi uitgewerkt is. Draghi print 80 miljard per maand bij, maar dat geld dient voor niets anders dan het opschonen van de balansen van banken; in de echte economie geraakt dat geld niet eens meer. Het gevolg hiervan is een uitteren van het maatschappelijk kapitaal: voor elke monster-overname zijn er duizenden faillieten – het middenbedrijf verdwijnt.

Het eindspel? Een crash. Sowieso. Maar die zal niet voor iedereen gelijk komen. De strategische stelregel is eenvoudig: wie laatst crasht, best crasht. De dollar mag dan al veel van zijn prestige verloren hebben sinds Nixon, het is en blijft de wereldreservemunt. Japan, China, Duitsland, Italië, zowat ieder land van dat kaliber kan de speldeprik leveren die de hele zwik onderuit doet gaan. Gebeurt dat, dan kun je ervan op aan dat de dollar naar ongekende hoogten schiet.

Voor Wall Street is er echter een nadeel verbonden aan dit scenario, en dat is dat dit het einde zou zijn van het exploitatiesysteem dat de wereld al sinds 1971 in zijn grip houdt. De dollar mag dan wel als laatste crashen, het is en blijft een crash. En wat dan? Als de wereld plots beslist om er een totaal ander monetair systeem op na te houden, dan sta je daar. Dan zie je de lucratieve business van geld printen aan je neus voorbij gaan.

Dat kan men niet laten gebeuren. Dan maar beter de vlucht vooruit nemen: zélf de stekker eruit trekken en wel door de goudvoorraad te revalueren. Nixon deed het eerder al. Hij definieerde de dollar als 1/42ste van een ounce goud. Meteen schoot de marktprijs naar 120 dollar en was de Amerikaanse staatsschuld relatief gezien weer veel lager. Wat belet Trump om hetzelfde te doen? En wat belet hem om de dollar te definiëren als 1/50 000ste van een ounce?

In feite maar één ding: totale chaos in het binnenland. Een herwaardering van goud zou de binnenlandse koopkracht van de dollar volledig vernietigen. Zou het daarom zijn dat men de politie in de VS alvast volledig heeft gemilitariseerd?

Het is maar een bedenking.

 
Meer informatie over de aanstaande crash en onwaarheden over het monetaite stelsel treft u aan in de nieuwsbrieven op de website van MACRO Trends

 
Met vriendelijke groet,

Brecht Arnaert
MACRO Trends 

 

PS. Abonneer u meteen op MACRO Trends, en ga vandaag nog met deze oplossingen aan de slag! U krijgt het ruim 20 pagina's tellende rapport genaamd DE MONETAIRE MATRIX, met concrete oplossingen om uw vermogen buiten het monetaire systeem aan te houden, gratis toegestuurd bij uw abonnement.

 

600_mt_gratis_bonusrapport.jpg