Moderniteit is perversiteit

Nieuwsbrief Macrotrends

 

Moderniteit is perversiteit

      

200_brecht_arnaert_foto2.jpg

 
Dat wetenschap niet te rijmen zou zijn met geloof, is klinkklare onzin. Wetenschap is zélf een geloof: het geloof in causaliteit. Sinds Hume, namelijk, weten we al dat causaliteit radicaal onbewijsbaar is. Het is niet omdat fenomeen B telkens na fenomeen A te zien is, dat daaruit noodzakelijk moet volgen dat A de oorzaak is van B. Dat is iets wat we aan die relatie zélf toedichten, meer niet.

Het probleem is echter ernstiger dan dat. Als causaliteit inderdaad onbewijsbaar is, dan geldt dat voor alles, theorieën over causaliteit incluis. Zie je de miserie al komen? Als Hume gelijk heeft, namelijk, dan kunnen we niet enkel niet bewijzen dat causaliteit zou bestaan, maar kunnen we zelfs niet bewijzen dat onze theorieën over causaliteit de werkelijkheid echt dekken. Dat is onze “condition humaine”: radicale onzekerheid en totale onwetendheid.

De moderne mens, echter, arrogant als de pest, heeft in de 17de eeuw het idee opgevat dat “de” wetenschap al die onzekerheden kan wegwerken. We roffelen het Humeaans probleem even onder de mat, en komen zo uit bij onbetwistbaar zekere wetmatigheden, exact, en voor de eeuwigheid. Leven, dat wordt volledig biologisch uitgelegd, en de dood ... wel ... niet. Dat is metafysica meneer, en dat is “niet wetenschappelijk”.

Tja. Uw hele premisse waarmee u aan wetenschap doet is niet wetenschappelijk. Kom me dus niet lastig vallen met uw geloof in causaliteit. Het is nuttig, voor materiële zaken. Een koe kun je inderdaad met een praline opheffen, als de hefboom maar lang genoeg is. Maar op de echte vragen in het leven – waar gaat deze hele zwik heen, en wat is mijn rol daarin? – heeft “de” wetenschap geen antwoord. 

Er zijn natuurlijk de deterministen, die geloven (niet: kunnen bewijzen) dat die vragen zinloos zijn. Dat elke gedachte, elke actie, zelfs het feit dat u dit hier nu leest, bepaald is. Tja. Opnieuw is dat niets meer dan een geloof. Determinisme, wanneer consistent toegepast, eindigt altijd in een oneindige regressie van oorzaken. Zal ze leren, die arrogante zeker-zijnders: zo komen ze vanzelf uit bij de impotentie van hun eigen denken. 

Niet dat mijn denken beter is. Alle denken is impotent. Het hele punt is dat de boel zo radicaal onzeker is, dat je verplicht wordt om te kiezen uit niets meer dan onbewijsbare speculaties. En DAN PAS kan het denken beginnen, als een soort creatieve afleiding van wat impliciet al in die geloofsstellingen vervat zat. En er is geen onstnappen aan: wie doet alsof de basis van zijn denken geen enkel element van geloof bevat, gelooft tenminste dat.

Vind ik het bovenstaande uit? Helemaal niet. Dat is allemaal pre-moderne wijsheid. Van voor “de” wetenschap een godsdienst op zich werd. Nu zijn we een stuk armer. We kunnen alles verklaren, maar niets heeft nog zin. Geef mij maar de klassiek-religieuze kijk op de wereld: één organisch geheel, waar de mens zijn plaats in moet vinden. En dan misschien, héél misschien, kan deze modernistische waanzin eindelijk eens stoppen.

Meer waanzin en onwaarheden over het monetaite stelsel treft u aan in de nieuwsbrieven op de website van MACRO Trends

Met vriendelijke groet,

Brecht Arnaert
MACRO Trends 

 

PS. Abonneer u meteen op MACRO Trends, en ga vandaag nog met deze oplossingen aan de slag! U krijgt het 20 pagina's tellende rapport genaamd DOSSIER PREPPEN van Yannick Verdyck, met concrete oplossingen hoe u voor te bereiden op een grote financiële crash, gratis toegestuurd bij uw abonnement.

 

600_mt9.jpg

Yannick Verdyck is goudhandelaar,
maar daarnaast ook specialist in het preppen