Het NADEEL van de twijfel

Nieuwsbrief Macrotrends

 

Het NADEEL van de twijfel

      

200_brecht_arnaert_foto2.jpg

 
Vorige week wist Janet Yellen te vertellen dat een crisis zoals in 2008 niet waarschijnlijk was “in our lifetime”, en dit omdat het banksysteem “very much stronger” zou zijn geworden. Tja. Vertel dat aan één van de mensen in onze groeiende lijst aan prospects die maar liefst 2 ton verloor toen Banco Popular diezelfde week “gered” werd. Om van de Italiaanse banken nog maar te zwijgen.

Het doet me spontaan denken aan het advies van Beaumarchais bij monde van zijn personage Basile in de Barbier van Sevilla: “Mentez, mentez, il en restera toujours quelque chose.” Of met andere woorden: als je liegt, dan moet je liegen zoals de duivel: niet timide zijn in de leugen en niet eventjes, maar stoutmoedig en altijd. Lieg zelfs over wie de ware president van de Fed is. Niet Yellen natuurlijk, dat is een handpop. Stanley Fisher, dat is de man achter de schermen, de spreekwoordelijke “handler” van die kuismadam-turned-president.

Fisher is niet zomaar een bankier. Van 2005 tot zijn aanstelling tot vice in 2013 was hij hoofd van de Israëlische Centrale Bank. Tiens. En ik die dacht dat de centrale bank van een land één van de meest strategische instellingen van een land waren? De VS geeft zijn unieke monetaire wapen – het kunnen bijdrukken van de wereldmunt – dus in handen van een Israëlisch staatsburger? Interessant. Zou dat de positie van de VS in Syrië kunnen verklaren? De vraag stellen is ze beantwoorden. Alle wegen leiden naar Wall Street. En van daar naar Tel Aviv.

Checken we even het beleid van de Fed, dan wordt nog veel meer duidelijk. In de jaren 90 werden economische huurmoordenaars zoals John Perkins erop uit gestuurd om wat we vandaag de BRICS noemen diep in de schulden te steken. Eén zo’n land was Rusland, geleid door zatlap en landsverrader Jeltsin. Onder zijn “beleid” kon Wall Street de beste brokken van het Russiche patrimonium eruit pikken, en ondertussen het land ook nog eens diep in de schulden storten. Tot het in 1998 failliet ging.

Wall Street is daar nog steeds kwaad over. Men heeft niet graag dat schuldslaven de dans ontspringen. Wanneer een jaar later namelijk, in 1999, Putin vanuit het niets plots eerste minister wordt, begint men te vermoeden dat het failliet gaan van Rusland wel eens een bewuste keuze kan zijn geweest. Sindsdien is die man de baarlijke duivel. In het begin nog niet heel erg, omdat men nooit had kunnen vermoeden dat hij zo’n machtsconcentratie zou ontwikkelen. Maar toen hij in 2003 maffiabaas Mikhail Khodorkovsky gevangen zette, was het stilaan welletjes.

Voortaan zou de oude Wolfowitz-doctrine worden gehanteerd, een op zich wat in verval geraakte neocon-strategie voor totale dominatie van de VS. Rusland moest eraan, en alles zou voortaan in het werk gesteld worden om dat land terug onder de knoet van Wall Street te krijgen. Is het dus toeval dat in 2004 en 2009 het Wall Street-leger (NATO) uitbreidde naar Oost-Europa, tegen alle afspraken in? De vraag stellen, nogmaals, is ze beantwoorden.

Alles is dus rook en spiegels. Het gaat niet waarover men zegt dat het gaat. Wat centrale bankiers u dus ook zeggen: geef ze het NADEEL van de twijfel.
  

Meer analyses, leugens, twijfels en onwaarheden over het monetaite stelsel treft u aan in de nieuwsbrieven op de website van MACRO Trends

Met vriendelijke groet,

Brecht Arnaert
MACRO Trends 

 

PS. Abonneer u meteen op MACRO Trends, en ga vandaag nog met deze oplossingen aan de slag! U krijgt het 20 pagina's tellende rapport genaamd DOSSIER PREPPEN van Yannick Verdyck, met concrete oplossingen hoe u voor te bereiden op een grote financiële crash, gratis toegestuurd bij uw abonnement.

 

600_mt9.jpg

Yannick Verdyck is goudhandelaar,
maar daarnaast ook specialist in het preppen