Waarom ik niet ga stemmen

Nieuwsbrief Macrotrends

 

Waarom ik niet ga stemmen

     

200_brecht_arnaert_foto2.jpg

 
De moderne Trias Politica is een leugen, bedacht door twee van de drie wérkelijke machten, die door het geloof in die leugen hun eigen macht kunnen verbergen. Dat is het essentiële inzicht dat u moet opdoen, wil u snappen waarom uw stem absoluut niet meetelt, en verkiezingen vooral dienen om u de illusie te geven dat u vrij bent. Dat bent u niet. U bent een slaaf van de Mammon, en de erkenning van die diepe waarheid zal u bevrijden. (Joh 8:32)

Op school (het indoctrinatie-instituut waar zélfs de leerkrachten niet weten dat ze de kinderen indoctrineren) werd mij van kleins af aan verteld dat democratie neerkomt op een scheiding der machten, waarbij de wetgevende macht de uitvoerende macht controleert, en de rechterlijke macht erop toeziet dat wie de bepalingen van de wetgevende macht overtreedt, gecorrigeerd wordt. Ik voelde toen al dat er iets niet klopt aan dat verhaal, maar het was pas door zélf in de politiek te gaan – gelukkig onsuccesvol! – dat ik er mijn vinger op kon leggen. 

De wetgevende macht, namelijk, wordt niet door de burger verkozen, maar door de partijen zelf. Het is de uitvoerende macht van de verschillende partijen die bepalen wie hoger of lager op een kieslijst komt te staan, en de invloed van de burger beperkt zich tot het verdelen van de kaarten, waarna de particratie er zelf mee gaat spelen. Zo kun je Peter Dedecker ooit hebben gesteund vanwege zijn inzet in het Arco-dossier, alleen maar om zijn partij een paar maanden later in bed aan te treffen met de partij waarop hij kritiek leverde. Het is niet anders.

Die uitvoerende macht, overigens, heeft zelf ook niets te zeggen, want in wezen komt het erop neer dat zij ook slechts maar de beheerders zijn van de fiscale slavenplantage, niet de eigenaars ervan. Dat zijn de centrale bankiers, die de staat zélf uitgevonden hebben, en meerbepaald in het jaar 1648. Toen eindigden twee oorlogen die zij langs beide kanten hadden gefinancierd, en als resultaat zaten zowat alle soevereinen in slechte papieren. Het gevolg was het oprichten van een schuldvehikel, waaraan afbetaald moest worden: de staat.

Terwijl de burger dus denkt dat hij deel uitmaakt van de Algemene Vergadering van het bedrijf dat “de maatschappij” heet, en nu eens de Raad van Bestuur gaat aanwijzen – dat hij of zij dus eigenaar is van een stukje van de staat – is het precies andersom: de staat is eigenaar van hén. Wij zijn geen burgers, maar borgers: onze lichamen, met hun arbeidskracht, zijn het letterlijke onderpand van de staatsschuld. De euromunten die in uw zakken zitten, dan, zijn geslagen uit die eigenste onwetendheid. Luguber!

Wie bedacht dat zwart-magische systeem? Zéér eenvoudig: de twee machten die er wérkelijk toe doen, en die ondermeer ook aan Rousseau de opdracht gaven om de leugen van de moderne Trias Politica te verspreiden: de spirituele macht, en de commerciële macht. Samen besloten ze om de rechterlijke macht buiten spel te zetten, en de arme schaapjes te laten geloven dat de twee andere moderne machten (wetgevende en uitvoerende) ertoe doen. Het is pas wanneer de bevolking snapt dat de Mammon regeert, dat er werkelijk iets kan veranderen.

Tot die tijd stem ik enkel nog voor de terugkeer van de Koning. Christus Rex!

 
Is uw interesse gewekt? Sluit u dan aan bij
 MACRO Trends en krijg het dossier "De Nationale Bank van België" gratis toegestuurd bij uw abonnement
   

600_button_abonneer_hier_pd.jpg
   

Met vriendelijke groet,

Brecht Arnaert
MACRO Trends  

 

PS. Dit dossier over de Belgische Nationale Bank is samengesteld op basis van een reeks bijdragen die over dit onderwerp verscheen in het beleggingsblad MACRO Trends, een club van beleggers met als focus het behoud van kapitaal vis-a-vis de steeds groter wordende systemische gevaren. Gedurende de maanden juli en augustus 2018 deelde activist Erik Geenen vier edities lang zijn kennis over de geschiedenis van de bank, de vele malversaties die er sinds het nationaliseren ervan gebeurd zijn, en vooral: zijn visie op hoe de private aandeelhouders hun geschonden rechten terug kunnen herstellen.

Erik Geenen, zelf aandeelhouder bij de BNB, zet zich al jaren in voor een betere behandeling van de private aandeelhouders. Begin 2018 werd ik als redacteur attent gemaakt op deze strijd, en aangezien MACRO Trends een blad is dat zich precies bezig houdt met het beschermen van kapitaal in een wereld vol monetair geweld, leek een samenwerking mij nuttig en wenselijk. De bedoeling van dit dossier is om mensen bewust te maken van de problematiek, en via aandacht in de media druk te zetten op het bestuur van de bank om de rechten van de private aandeelhouders te respecteren.

Naar mijn bescheiden mening zijn in dit dossier genoeg feiten op een rij gezet die de grotere media ertoe aan kunnen zetten een nieuw licht te werpen op dit dossier: de concrete malversaties die niet ongestraft kunnen blijven, maar ook op de maatschappelijke relevantie van het idee dat we in ons eisenpakket naar voren brengen: indien de Centrale Bank wérkelijk een instituut van publiek belang is, waarom spreken we dan niet af dat elke burger vanaf de leeftijd van 18 sowieso één aandeel BNB krijgt?

Is dat zo’n gek idee? De geschiedenis leert ons dat het vermogen van politici om op lange termijn te denken zo laag is dat ze het algemeen belang op die lange termijn maar zelden dienen. Het geld moet NU gevonden worden, en lukt dat niet, dan geven we nieuwe schuld uit. We zijn toch zeker dat de CB die zal opkopen. Wat echter, indien elke burger, levenslang, een stem in het kapittel heeft? Zou de rijkdom van het land dan nog zo snel verkwanseld worden? Wat het antwoord op die vraag ook is: gaan we er samen op in, dan hebben we voor het eerst sinds lang weer een écht debat.....

Veel leesplezier toegewenst!